حدود مجاز پرتوگیری: آیا استانداردهای موجود برای پرتوهای غیریونیزان، تضمین کننده ایمنی است؟
کد مقاله : 1432-NERS
نویسندگان
زینب شنکایی *، ساجده یادگاری
دکتری فیزیک پزشکی، مرکز تحقیقات علوم پرتوی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا... (عج)، تهران، ایران،
چکیده مقاله
امواج الکترومغناطیسی در محدوده فرکانس رادیویی و مایکروویو امروزه در سامانه‌های مخابراتی، راداری و ناوبری تا کاربردهای صنعتی، پزشکی و الکترونیکی کاربرد گسترده ای یافته است. طی چهار دهه اخیر، پیشرفت‌های قابل‌توجه در فناوری تولید منابع مایکروویو، به‌ویژه در سامانه‌های پالسی و پرتوان، منجر به افزایش چشمگیر توان خروجی، چگالی انرژی و پیچیدگی سیگنال‌های تابشی شده است. این تحولات فناورانه، هم‌زمان با مزایای گسترده، نگرانی‌های فزاینده‌ای را در خصوص ایمنی مواجهه انسان با میدان‌های الکترومغناطیسی ایجاد کرده است. با توجه به افزایش تعداد و تنوع سامانه‌های مایکروویوی فعال در محیط‌های کاری و عمومی، احتمال مواجهه تصادفی یا شغلی پرسنل نظامی و غیرنظامی با تابش‌های رادیوفرکانسی به‌طور قابل ملاحظه‌ای افزایش یافته است. در چنین شرایطی، ارزیابی علمی استانداردهای ایمنی موجود به‌عنوان یک ضرورت بهداشت و سلامت در جهان مطرح است.
کلیدواژه ها
پرتوهای غیر یونیزان، فرکانس رادیویی، استاندارد، ایمنی
وضعیت: پذیرفته شده