نقش مدل‌های رقومی ارتفاعی در ارزیابی مخاطرات محیطی چندگانه
کد مقاله : 1426-NERS
نویسندگان
شایان خدامرادی *1، مهرداد اسلامی2، مهدی نبی3
1کارشناس ارشد gis&rs
2هیئت علمی
3دانشجوی کارشناسی ارشد GIS&RS
چکیده مقاله
مدل‌های رقومی ارتفاعی (DEMs) در مهندسی ژئوماتیک، جغرافیا و علوم محیطی، به‌ویژه جهت پیش‌بینی،‌ برآورد، پایش و تحلیل مخاطرات طبیعی، ابزاری حیاتی به شمار می‌روند. با وجود اهمیت بنیادین این مدل‌ها، بهره‌گیری از آن‌ها در مواجهه با مخاطرات متعدد، نیازمند ارزیابی دقیق و چندجانبه‌ای است تا نقش مدل‌های رقومی ارتفاعی در مدیریت جامع ریسک به بهترین شکل محقق گردد. در راستای پاسخ به این نیاز، هدف اصلی این مقاله مرور و بررسی کاربرد DEMها در پهنه‌بندی و مدیریت مخاطراتی همچون سیلاب، زمین‌لغزش و... تعریف شده است. بدین منظور، با تلفیق مدل‌های ارتفاعی با وضوح بالا در سامانه‌های اطلاعات جغرافیایی(GIS)، تلاش شده تا نقشه‌های مخاطرات به ابزاری کارآمد در برنامه‌ریزی محیطی و کاهش ریسک تبدیل شوند.
نتایج بررسی‌های صورت گرفته در این مقاله ضمن ارائه راهکارهایی جهت استفاده بهینه از داده‌های ارزشمند مدل‌های رقومی ارتفاعی، به ارتقای ایمنی و تاب‌آوری جوامع کمک شایانی می‌کند. همچنین با پر کردن خلأهای موجود در تحلیل مکانی مخاطرات طبیعی، می‌توان از مقاله حاضر به عنوان مرجعی پایه برای تحقیقات آتی پژوهشگران و دست‌اندرکاران مدیریت بحران یاد کرد.
کلیدواژه ها
پهنه‌بندی مخاطرات، DEM، سامانه اطلاعات جغرافیایی، GIS، مدل‌ رقومی ارتفاعی، مخاطرات
وضعیت: پذیرفته شده