نقش سرمایه انسانی در افزایش تاب‌آوری سازمانی در برابر مخاطرات محیطی
کد مقاله : 1298-NERS
نویسندگان
بیژن آزادوار *، بهزاد نادعلی پور، مرتضی نجفی، آیت بیرانوند
قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء (ص) – هلدینگ تخصصی نیرو – موسسه ایستاب
چکیده مقاله
در سال‌های اخیر، افزایش فراوانی و شدت مخاطرات محیطی نظیر سیلاب، خشکسالی، زلزله و سایر بلایای طبیعی، سازمان‌ها را با چالش‌های پیچیده و چندبعدی مواجه ساخته است. در این شرایط، تاب‌آوری سازمانی به‌عنوان یکی از مفاهیم کلیدی در مدیریت بحران و پایداری سازمان‌ها مورد توجه قرار گرفته است. در کنار زیرساخت‌ها و فناوری، عامل انسانی و کیفیت سرمایه انسانی نقش تعیین‌کننده‌ای در توان سازمان‌ها برای پیش‌بینی، مواجهه، پاسخ و بازیابی پس از مخاطرات محیطی ایفا می‌کند. هدف این پژوهش بررسی نقش سرمایه انسانی در افزایش تاب‌آوری سازمانی در برابر مخاطرات محیطی است. در این مقاله، با رویکردی تحلیلی و مفهومی، ابعاد مختلف سرمایه انسانی شامل مهارت‌ها، دانش، تجربه، فرهنگ سازمانی و توان تصمیم‌گیری نیروی انسانی در شرایط بحرانی مورد بررسی قرار می‌گیرد. تمرکز اصلی پژوهش بر این است که چگونه مدیریت اثربخش منابع انسانی می‌تواند ظرفیت تطبیق‌پذیری سازمان‌ها را در برابر مخاطرات محیطی افزایش دهد و از تبدیل بحران‌های محیطی به بحران‌های سازمانی جلوگیری کند. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که سرمایه انسانی توانمند، آموزش‌دیده و آگاه به مخاطرات، یکی از ارکان اصلی تاب‌آوری سازمانی محسوب می‌شود. بر این اساس، ادغام ملاحظات تاب‌آوری و مدیریت مخاطرات محیطی در سیاست‌ها و راهبردهای منابع انسانی، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر برای سازمان‌ها در شرایط محیطی پرریسک آینده خواهد بود.
کلیدواژه ها
سرمایه انسانی، تاب‌آوری سازمانی، مخاطرات محیطی، مدیریت منابع انسانی، مدیریت بحران
وضعیت: پذیرفته شده