| نقش فناوری هیدروفرز در کاهش مخاطرات محیطی حفاری دیوار آب‌بند سازه‌های شهری |
| کد مقاله : 1289-NERS |
| نویسندگان |
|
قاسم محبی نیا *، میثم کلالی، بهزاد نادعلی پور، مرتضی نجفی، آیت بیرانوند قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء (ص) – هلدینگ تخصصی نیرو – موسسه ایستاب |
| چکیده مقاله |
| با توسعه سازه‌های زیرزمینی شهری نظیر مترو، تونل‌ها و سدها، حفاری دیوارهای آب‌بند به‌عنوان یکی از روش‌های کلیدی کنترل نشت آب و افزایش پایداری سازه‌ها اهمیت فزاینده‌ای یافته است. با این حال، عملیات حفاری دیوار آب‌بند می‌تواند با مخاطرات محیطی متعددی از جمله آلودگی آب‌های زیرزمینی، ناپایداری خاک، ارتعاشات، آلودگی صوتی و تولید پسماندهای حفاری همراه باشد. روش‌های سنتی حفاری، به‌دلیل دقت محدود و اثرات جانبی بالا، در بسیاری از پروژه‌های شهری با چالش‌های جدی زیست‌محیطی و ایمنی مواجه هستند. در سال‌های اخیر، بهره‌گیری از فناوری‌های نوین حفاری نظیر هیدروفرز به‌عنوان راهکاری مؤثر برای کاهش این مخاطرات مطرح شده است. فناوری هیدروفرز با امکان حفاری دقیق، کنترل‌شده و پیوسته، نقش مهمی در کاهش اثرات منفی زیست‌محیطی، حفاظت از منابع آب و خاک، کاهش ارتعاش و افزایش ایمنی عملیات اجرایی ایفا می‌کند. این مقاله با رویکردی تحلیلی–کاربردی، به بررسی مهم‌ترین مخاطرات محیطی مرتبط با حفاری دیوار آب‌بند و تحلیل نقش فناوری هیدروفرز در کنترل و کاهش این مخاطرات می‌پردازد .در این پژوهش، عملکرد فناوری هیدروفرز در کاهش آلودگی آب‌های زیرزمینی، کنترل نشست زمین، مدیریت پسماند و بهبود ایمنی کارکنان مورد بررسی قرار گرفته و یک مطالعه موردی از کاربرد این فناوری در پروژه‌های زیرزمینی شهری ارائه می‌شود. نتایج نشان می‌دهد که استفاده از فناوری هیدروفرز می‌تواند به‌طور قابل توجهی مخاطرات محیطی حفاری دیوار آب‌بند را کاهش داده و زمینه‌ساز اجرای ایمن‌تر و پایدارتر سازه‌های زیرزمینی در محیط‌های شهری گردد. |
| کلیدواژه ها |
| مخاطرات محیطی، حفاری دیوار آب‌بند، فناوری هیدروفرز، سازه‌های شهری، ایمنی حفاری، توسعه پایدار |
| وضعیت: پذیرفته شده |
