استراتژی‌های بازدارندگی و مقابله با تهدیدات نامتقارن: بررسی موردی ایران و آمریکا
کد مقاله : 1269-NERS
نویسندگان
محمد حسین مالک تومتری *1، مهدی رازیانی2
1مرکز آموزش پشتیبانی شهید فضل الله امانی، نزاجا، ایران
2دانشجوی دانشگاه افسری امام علی علیه السلام ، نزاجا ، ارتش
چکیده مقاله
این مطالعه به بررسی نقش بازدارندگی در مقابله با تهدیدات نامتقارن با تمرکز بر روابط ایران و آمریکا می‌پردازد. در دنیای امروز، تهدیدات فرامنطقه‌ای و منطقه‌ای پیچیدگی‌های امنیتی را افزایش داده و کشورهای مستقل را ملزم به تدوین راهبردهای منعطف و چندلایه کرده است. بازدارندگی به عنوان یک ابزار استراتژیک، علاوه بر اعمال تهدید، توانایی محدودسازی آزادی عمل دشمن و افزایش هزینه‌های اقدام خصمانه او را فراهم می‌سازد. تحلیل‌ها نشان می‌دهد ایران با بهره‌گیری از ترکیبی از بازدارندگی متعارف، دفاع عامل، و توانمندی‌های جنگ نامتقارن، می‌تواند تهدیدات را مدیریت کرده و از مداخله مستقیم دشمن جلوگیری نماید. استفاده از نقاط ضعف دشمن، فناوری‌های نوین، و تاکتیک‌های غیرمتعارف، به عنوان عناصر کلیدی این راهبرد، امکان کاهش هزینه و افزایش تأثیرگذاری اقدامات بازدارنده را فراهم می‌کند. در نهایت، مطالعه حاضر نشان می‌دهد موفقیت بازدارندگی مبتنی بر عقلانیت راهبردی، شناخت دقیق دشمن، سازماندهی توان داخلی، و آماده‌سازی ظرفیت مقابله نامتقارن است. این یافته‌ها می‌تواند چارچوبی تحلیلی برای تصمیم‌گیری در حوزه امنیت ملی و سیاست خارجی ارائه دهد و راهکارهای عملی برای مدیریت تهدیدات نامتقارن در روابط ایران و آمریکا ترسیم نماید.
کلیدواژه ها
بازدارندگی، تهدیدات نامتقارن، جنگ نامتقارن، سیاست خارجی ایران، روابط ایران و آمریکا، توانمندی دفاعی، راهبرد امنیت ملی.
وضعیت: پذیرفته شده