رابطه بین بیماری ام‌اس ناشی از مخاطرات محیطی و میکروبیوم روده در افراد مبتلا به این بیماری
کد مقاله : 1265-NERS
نویسندگان
علی رضیئی *
دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله اعظم
چکیده مقاله
اسکلروز چندگانه (ام‌اس) یک بیماری خودایمنی مزمن و پیچیده است که با تخریب میلین در سیستم عصبی مرکزی (CNS) مشخص می‌شود و منجر به ناتوانی عصبی پیشرونده می‌گردد. در دهه اخیر، توجه فزاینده‌ای به نقش محوری میکروبیوم روده (مجموعه میکروارگانیسم‌های ساکن دستگاه گوارش) در تعدیل سیستم ایمنی و تأثیر آن بر بیماری‌های خودایمنی از جمله ام‌اس معطوف شده است. شواهد نشان می‌دهد که تغییرات در ترکیب و عملکرد میکروبیوتای روده، معروف به دیسبیوز، می‌تواند از طریق مکانیسم‌های مختلف ایمونولوژیک، متابولیک و عصبی، در پاتوژنز ام‌اس نقش داشته باشد. عوامل محیطی و سبک زندگی شناخته‌شده در خطر ابتلا به ام‌اس، از جمله رژیم غذایی نامناسب، کمبود ویتامین D، سیگار، عفونت ویروس اپشتین-بار (EBV)، استرس و کم‌تحرکی، همگی می‌توانند بر میکروبیوم روده تأثیر گذاشته و یک زمینه التهابی ایجاد کنند. این مقاله مرور جامع به بررسی ارتباط سه‌گانه بین مخاطرات محیطی، میکروبیوم روده و بیماری ام‌اس می‌پردازد. علاوه بر این، استراتژی‌های درمانی نوین مبتنی بر تعدیل میکروبیوم، مانند استفاده از پروبیوتیک‌ها، پری‌بیوتیک‌ها، پیوند میکروبیوتای مدفوع (FMT)، تغییرات رژیم غذایی و فاژدرمانی به عنوان راهکارهای مکمل و امیدوارکننده در مدیریت ام‌اس مورد بحث قرار می‌گیرند. درک این روابط پیچیده می‌تواند راه را برای توسعه درمان‌های شخصی‌شده و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا هموار کند.
کلیدواژه ها
واژه‌های کلیدی: مولتیپل اسکلروزیس، سیستم عصبی مرکزی، میکروبیوتای روده، درمان
وضعیت: پذیرفته شده