| ارزیابی اثرات محیطی هوش مصنوعی بر منابع آب و سازه‌های هیدرولیکی |
| کد مقاله : 1250-NERS |
| نویسندگان |
|
ایمان رفعتی نیا *، بهزاد نادعلی پور، مرتضی نجفی، آیت بیرانوند قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء (ص) – هلدینگ تخصصی نیرو – موسسه ایستاب |
| چکیده مقاله |
| رشد سریع سامانه‌های مبتنی بر هوش مصنوعی به‌عنوان یکی از فناوری‌های نوین، ضمن ایجاد ظرفیت‌های قابل توجه در مدیریت مخاطرات محیطی مرتبط با منابع آب، خود موجب بروز مخاطرات جدید زیست‌محیطی شده ست. این پژوهش با تمرکز بر زیرساخت‌های آبی و سازه‌های هیدرولیکی، نقش دوگانه هوش مصنوعی را در کاهش مخاطرات هیدرولوژیکی از یک‌سو و افزایش فشار زیست‌محیطی بر منابع آب از سوی دیگر بررسی می‌کند. در این مطالعه، کاربردهای هوش مصنوعی در پیش‌بینی سیلاب، بهره‌برداری هوشمند سدها و افزایش تاب‌آوری سامانه‌های آبی تحلیل شده و هم‌زمان اثرات زیست‌محیطی توسعه زیرساخت‌های فناورانه، به‌ویژه مصرف آب مراکز داده و پیامدهای آن بر امنیت منابع آب، مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج نشان می‌دهد که بدون ملاحظات زیست‌محیطی و مدیریتی، توسعه هوش مصنوعی می‌تواند به‌عنوان یک منبع مخاطره نوظهور برای زیرساخت‌های آبی مطرح شود، در حالی که ادغام رویکردهای پایداری می‌تواند این فناوری را به ابزاری مؤثر در کاهش مخاطرات محیطی تبدیل کند. |
| کلیدواژه ها |
| هوش مصنوعی، مخاطرات محیطی، منابع آب، سازه‌های هیدرولیکی، تاب‌آوری زیرساختی |
| وضعیت: پذیرفته شده |
