آسیب‌شناسی عملیاتی یگان‌های تکاوری فراجا در مقابله با جرم و بی‌نظمی در مناطق کویری و بیابانی ایران
کد مقاله : 1197-NERS
نویسندگان
پیام شکوهی دهکردی *1، سعید مسروری2
1مدرس ارشد آموزش های تخصصی
2مدرس ارشد
چکیده مقاله
مناطق کویری و بیابانی ایران با وسعتی بیش از ۳۰ میلیون هکتار، از چالش‌برانگیزترین عرصه‌های مأموریتی برای فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران و مخصوصا فرماندهی یگان‌های تکاوری فراجا محسوب می‌شوند. ویژگی‌هایی چون گستردگی جغرافیا، کمبود زیرساخت‌های ارتباطی، تهدیدات ترکیبی (قاچاق، سرقت‌های مسلحانه، ترددهای غیرمجاز، ناامنی زیست‌محیطی)، شرایط اقلیمی سخت و پراکندگی سکونتگاه‌ها، مأموریت‌های این یگان‌ها را با پیچیدگی‌های مضاعف مواجه کرده است. پژوهش حاضر با استفاده از مدل سه‌شاخگی اهرنجانی (ساختاری، رفتاری، زمینه‌ای) به آسیب‌شناسی عملیاتی یگان‌های تکاوری در مقابله با جرم و بی‌نظمی در این مناطق پرداخته است. روش تحقیق، تحلیلی توصیفی با رویکرد اسنادی و بهره‌گیری از گزارش‌های عملیاتی، اسناد سازمانی، مطالعات انتظامی و منابع علمی بین‌المللی است. نتایج نشان می‌دهد که چالش‌های اصلی یگان‌های تکاوری در سه دسته کلی زیر خلاصه می شود:
 آسیب‌های ساختاری (کمبود تجهیزات متناسب با کویر و بیابان، ضعف شبکه ارتباطی، محدودیت پهپادهای عملیاتی، ضعف زیرساخت‌های پایگاه‌ها)
 آسیب‌های رفتاری عملیاتی (فرسایش جسمی، روحی و ذهنی نیروها، ضعف در آموزش تخصصی اجرای ماموریت در کویر و بیابان، خطاهای تصمیم‌گیری، کمبود فرهنگ‌سازی محیطی)
 آسیب‌های زمینه‌ای (تهدیدات نوپدید، جرایم سازمان‌یافته، اقلیم خصمانه، کمبود همکاری بین‌سازمانی)
در پایان برای افزایش کارآمدی یگان‌های تکاوری در محیط‌های کویری بیابانی، راهکارهای راهبردی، آموزشی، فناورانه و ساختاری ارائه شده است.
کلیدواژه ها
یگان‌های تکاوری، امنیت بیابانی، جرم در مناطق کویری، مدل سه‌شاخگی اهرنجانی، فراجا، آسیب‌شناسی انتظامی
وضعیت: پذیرفته شده