نقش مخاطرات محیطی در تاب آوری امنیت ملی
کد مقاله : 1078-NERS
نویسندگان
مجید شامانی *
دانشگاه امام حسین
چکیده مقاله
در جهان کنونی، امنیت دیگر تنها به معنای نبود تهدید نظامی نیست. امنیت پایدار زمانی محقق می‌شود که جامعه توانایی مواجهه با بحران‌های محیطی، اقتصادی و فناورانه را داشته باشد. از این منظر، تاب‌آوری به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های جدید امنیت در سیاست‌گذاری‌های ملی مطرح شده است. این مفهوم بیانگر توانایی یک سیستم (اعم از اکولوژیک، اجتماعی یا فنی) برای جذب شوک‌ها، سازگاری با تغییرات، و بازگشت سریع به عملکرد عادی یا حتی بهبود وضعیت پس از بحران است.
تحولات سریع محیطی و فناورانه در دهه‌های اخیر، امنیت انسانی و اجتماعی را تحت تأثیر قرار داده است. مخاطرات محیطی از قبیل خشکسالی، سیل، آلودگی هوا و فرسایش سرزمین، نه‌تنها تهدیدی برای زیست‌بوم‌ها هستند بلکه بنیان‌های امنیت اجتماعی و ملی را نیز متزلزل می‌سازند. در چنین شرایطی، مفهوم تاب‌آوری امنیتی به‌عنوان ظرفیت نظام‌های اجتماعی و نهادی برای تداوم عملکرد در برابر بحران‌ها، اهمیت فراوان یافته است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و تلفیقی، روابط میان مخاطرات محیطی و تاب‌آوری امنیتی را بررسی کرده و با بهره‌گیری از مطالعات موردی داخلی (از جمله منطقه سیستان) و مدل‌های تاب‌آوری سایبری و اجتماعی، راهکارهایی برای تقویت امنیت پایدار پیشنهاد می‌کند..
کلیدواژه ها
مخاطرات محیطی، تاب‌آوری امنیتی، فضای مجازی، جامعه محلی، مدیریت بحران
وضعیت: پذیرفته شده