بررسی نقش تاب‌آوری روانشناختی در کاهش آسیب‌پذیری اجتماعی جوامع در برابر مخاطرات جدی اقلیمی
کد مقاله : 1068-NERS
نویسندگان
سمانه عرب سرخی میشابی *
چکیده مقاله
مخاطرات محیطی همچون تغییرات اقلیمی، بلایای طبیعی، خشکسالی، سیل، آتش‌سوزی‌های گسترده و آلودگی‌های زیست‌محیطی، نه‌تنها تهدیدی برای سلامت جسمی انسان‌ها محسوب می‌شوند، بلکه پیامدهای روانشناختی، اجتماعی و فرهنگی عمیقی نیز به‌همراه دارند. این مخاطرات می‌توانند احساس ناامنی، اضطراب، افسردگی، بی‌اعتمادی اجتماعی و کاهش انسجام جمعی را در جوامع انسانی تقویت کنند. در این میان، تاب‌آوری روانشناختی به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های کلیدی در کاهش آسیب‌پذیری اجتماعی نقش مهمی ایفا می‌کند. این مقاله با رویکردی روانشناختی و میان‌رشته‌ای، به بررسی رابطه‌ی میان مخاطرات محیطی و آسیب‌پذیری اجتماعی پرداخته و نقش تاب‌آوری روانی را در مواجهه با بحران‌های اقلیمی تحلیل می‌کند. هدف اصلی پژوهش، ارائه‌ی چارچوبی نظری برای درک بهتر واکنش‌های فردی و جمعی در برابر بحران‌های محیطی، و نیز شناسایی راهکارهایی برای ارتقاء ظرفیت‌های روانی و اجتماعی جوامع در مواجهه با تهدیدات اقلیمی است. یافته‌های این مقاله می‌تواند به سیاست‌گذاران، روانشناسان و فعالان حوزه محیط‌زیست کمک کند تا با تمرکز بر تقویت تاب‌آوری، از شدت پیامدهای اجتماعی و روانی مخاطرات اقلیمی بکاهند و زمینه‌ساز توسعه پایدار و سلامت روانی جوامع شوند.
کلیدواژه ها
مخاطرات محیطی، آسیب‌پذیری اجتماعی، روانشناسی محیطی، سلامت روان، اضطراب اقلیمی، تاب‌آوری اجتماعی
وضعیت: پذیرفته شده