| بررسی ارتباط شاخص فعال استعداد حادثه پذیری با میزان حوادث و برخی آیتم های فیزیولوژیک کارکنان (در یک شرکت عمرانی منتخب) |
| کد مقاله : 1062-NERS |
| نویسندگان |
|
وحید حسین پور چای بجار *، عبدالله آزاد، جلال قنادپور قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء(ص) |
| چکیده مقاله |
| حوادث شغلی در پروژه‌های عمرانی سهم قابل‌توجهی از حوادث کاری کشور را تشکیل می‌دهند و بخش مهمی از آن ناشی از عوامل فردی و ویژگی‌های شخصیتی کارکنان است. هدف این پژوهش، بررسی رابطه میان «شاخص فعال استعداد حادثه‌پذیری» و میزان بروز حوادث شغلی، به‌همراه نقش برخی عوامل فیزیولوژیک کارکنان در یک شرکت عمرانی بزرگ است. این مطالعه بر پایه پرسشنامه استاندارد ۳۹ سؤالی استعداد حادثه‌پذیری و داده‌های جمع‌آوری‌شده از ۳۲۲۰ نفر از کارکنان انجام شد. پس از سنجش نرمالیتی با آزمون کلموگروف–اسمیرنوف، از آزمون همبستگی اسپیرمن و تحلیل واریانس یک‌طرفه برای بررسی روابط استفاده شد. نتایج نشان داد ۸۵.۳٪ کارکنان دارای سطح متوسط تا بسیار بالای استعداد حادثه‌پذیری هستند. بین شاخص استعداد حادثه‌پذیری و تعداد حوادث رابطه مثبت و معنی‌دار وجود دارد (p<0.05). همچنین گروه خونی، مشکلات شنوایی و قند خون با سطح استعداد حادثه‌پذیری ارتباط معنی‌دار نشان دادند. از میان مشاغل بررسی‌شده، شغل اپراتوری جرثقیل بالاترین امتیاز استعداد حادثه‌پذیری را به خود اختصاص داد. این یافته‌ها بیانگر آن است که استعداد حادثه‌پذیری می‌تواند به‌عنوان یک شاخص فعال و پیش‌نگر، در شناسایی افراد در معرض خطر و برنامه‌ریزی کنترل حوادث در پروژه‌های عمرانی مورد استفاده قرار گیرد. |
| کلیدواژه ها |
| استعداد حادثه‌پذیری، حوادث شغلی، عوامل فیزیولوژیک، شاخص‌های فعال ایمنی، صنعت عمرانی |
| وضعیت: پذیرفته شده |
