| تحلیل راهکارهای نوین برای ارتقای تاب‌آوری اجتماعی در برابر مخاطرات محیطی |
| کد مقاله : 1031-NERS |
| نویسندگان |
|
محمد احمدی * دانشگاه فرهنگیان اردبیل |
| چکیده مقاله |
| چکیده تاب‌آوری اجتماعی به عنوان توانایی جوامع در مقابله، سازگاری و بازیابی از مخاطرات محیطی، یکی از مهم‌ترین شاخص‌های توسعه پایدار و مدیریت بحران است. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و کتابخانه‌ای، با تحلیل منابع علمی داخلی و خارجی (۲۰۱۸–۲۰۲۴)، به شناسایی و تحلیل راهکارهای نوین ارتقای تاب‌آوری اجتماعی در ایران پرداخته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که تاب‌آوری اجتماعی یک پدیده چندبعدی و میان‌بخشی است که در چهار محور اصلی شکل می‌گیرد: (۱) راهکارهای نهادی و حکمرانی مشارکتی، (۲) راهکارهای فرهنگی و اجتماعی، (۳) راهکارهای فناورانه و نوآورانه، و (۴) راهکارهای آموزشی و یادگیری جمعی. نتایج تحلیل نشان می‌دهد که ترکیب این محورهای چهارگانه، امکان ارتقای ظرفیت جوامع برای مقابله با بحران‌ها و بازیابی سریع‌تر پس از مخاطرات را فراهم می‌آورد. همچنین، بررسی تجربه‌های جهانی و مطالعات داخلی، ضرورت بومی‌سازی و تطبیق راهکارهای نوین با شرایط فرهنگی و اجتماعی ایران را تأکید می‌کند. این پژوهش چارچوبی مفهومی ارائه می‌دهد که می‌تواند مبنای سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی در حوزه مدیریت مخاطرات محیطی و تاب‌آوری اجتماعی باشد. |
| کلیدواژه ها |
| کلمات کلیدی : تاب‌آوری اجتماعی ، مخاطرات محیطی ، سرمایه اجتماعی ،فناوری و نوآوری ، یادگیری جمعی. |
| وضعیت: پذیرفته شده |
