تحلیل آسیب‌پذیری اجتماعی در مدیریت مخاطرات محیطی جمهوری اسلامی ایران

کد مقاله : 1004-NERS

نویسندگان

حسین میرزایی *

چکیده مقاله

در دهه‌های اخیر، افزایش مخاطرات محیطی از جمله تغییر اقلیم، بحران‌های زیست‌محیطی، و تهدیدات انسانی، جوامع را با چالش‌های پیچیده‌ای مواجه کرده است. در این میان، آسیب‌پذیری اجتماعی به عنوان یکی از مؤلفه‌های کلیدی در مدیریت بحران و پدافند غیرعامل، اهمیت فراوانی دارد. این مقاله با رویکرد مروری–تحلیلی به بررسی ابعاد مختلف آسیب‌پذیری اجتماعی در جمهوری اسلامی ایران می‌پردازد و تلاش می‌کند تا با تبیین ارتباط میان عوامل اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی، راهکارهایی برای افزایش تاب‌آوری ملی در برابر مخاطرات ارائه دهد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که ارتقای آگاهی عمومی، عدالت اجتماعی، و توسعه زیرساخت‌های فرهنگی و آموزشی می‌تواند نقش مؤثری در کاهش آسیب‌پذیری اجتماعی ایفا کند. Title: Analysis of Social Vulnerability in the Management of Environmental Hazards in the Islamic Republic of Iran In recent decades, the increase of environmental hazards such as climate change, ecological crises, and human-induced threats has posed complex challenges to societies. Among these factors, social vulnerability plays a crucial and soft role in national resilience and civil defense systems. This study, using a review–analytical approach, examines the key dimensions of social vulnerability in the Islamic Republic of Iran and analyzes the interrelations among social, economic, and cultural variables that influence the country’s resilience against environmental crises. The findings indicate that enhancing public awareness, expanding education and social participation, strengthening social capital, and promoting social and spatial justice can significantly reduce vulnerability and increase social resilience

کلیدواژه ها

آسیب‌پذیری اجتماعی، پدافند غیرعامل، مدیریت بحران، تاب‌آوری، امنیت ملی

وضعیت: پذیرفته شده