در راستای تحقق اهداف علمی و گفتمان‌سازی همایش ملی «مخاطرات محیطی و امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران»، سمینار تخصصی کمیته مخاطرات محیطی و آسیب‌پذیری اجتماعی، روز یکشنبه ۲۳ آذرماه ۱۴۰۴ از ساعت ۱۰:۰۰ تا ۱۳:۰۰ با میزبانی دانشکده جغرافیای دانشگاه تهران برگزار شد.

این نشست علمی که در سالن شهدای دانشکده جغرافیا برگزار گردید، با سخنرانی افتتاحیه دکتر سید علی بدری، دانشیار جغرافیای انسانی و دبیر علمی نشست، آغاز شد. وی در سخنان خود به تبیین ابعاد اجتماعی، انتظامی و امنیتی مخاطرات محیطی در ایران پرداخت و بر ضرورت نگاه بین‌رشته‌ای و مبتنی بر شواهد علمی در مواجهه با این چالش‌ها تأکید کرد.

در ادامه، دکتر قاسم عزیزی، استاد گروه جغرافیای طبیعی، با ارائه سخنرانی خود تحت عنوان «بحران خاموش: آلودگی هوای تهران و پیامدهای پنهان»، به تشریح نقش عوامل انسانی و محیطی در تشدید آلودگی هوا پرداخت و پیامدهای کمتر دیده‌شده این بحران بر سلامت، کیفیت زندگی و امنیت اجتماعی شهروندان را مورد بررسی قرار داد.

سپس دکتر مهرنوش قدیمی، عضو هیئت علمی دانشکده جغرافیا، در سخنرانی با موضوع «فرونشست در تهران: نگاهی بر بحران فرونشست با استفاده از روش‌های نوین»، با بهره‌گیری از نقشه‌ها و تصاویر ماهواره‌ای، وضعیت فرونشست زمین در مناطق مرتبط با سدهای لار و طالقان را تحلیل و آثار مخرب این پدیده بر زیرساخت‌ها و سکونتگاه‌های شهری را تبیین نمود.

در بخش بعدی، دکتر حسین منصوریان، دانشیار گروه جغرافیای انسانی و برنامه‌ریزی، با موضوع «شهرنشینی و بحران آب»، به تحلیل بحران آب در جغرافیای شهری ایران پرداخت و تأثیر آن بر پایداری شهری و امنیت اجتماعی را مورد تأکید قرار داد.

پس از هر یک از سخنرانی‌ها، فرصت پرسش و پاسخ فراهم شد و استادان و دانشجویان حاضر در نشست با طرح پرسش‌ها و دیدگاه‌های خود، به غنای علمی مباحث افزودند.

در بخش پایانی این سمینار، دکتر ناصر بیات ضمن قدردانی از میزبانی دانشکده جغرافیای دانشگاه تهران، بر لزوم ارائه راهکارهای علمی و واقع‌بینانه برای مدیریت پیامدهای مخاطرات محیطی تأکید کرد. وی همچنین به ضرورت نقد علمی طرح‌های کلان انتقال آب، به‌ویژه پروژه‌های شیرین‌سازی و انتقال آب از دریا به مناطق مرکزی کشور، در نشست‌های تخصصی آتی اشاره نمود.

این سمینار رأس ساعت ۱۳:۰۰ با جمع‌بندی مباحث توسط دبیر نشست، دکتر سید علی بدری، به پایان رسید. برگزاری این نشست با استقبال قابل‌توجه پژوهشگران، دانشجویان و مدیران حوزه محیط‌زیست و مدیریت شهری همراه بود و گامی مؤثر در جهت ارتقای آگاهی علمی و تقویت گفتمان تخصصی پیرامون مخاطرات محیطی کلان‌شهر تهران به شمار می‌رود.